برندسازی در اینستاگرام | چرا قصه‌گویی مهمه

پست‌هات که همه‌ش چندتا محصوله و زیرش قیمت‌ها رو نوشتی! مثل همه‌ی پیج‌های (شکست‌خورده‌ی) دیگه یک فروشگاه کسل‌کننده‌س که من رو نگه نمی‌داره و به خرید ترغیب نمی‌کنه. خودت کجایی اصلن؟ کی این‌ها رو می‌سازه؟ قصه‌شون چیه؟ چرا من رو جذب نمی‌کنن؟ آها! چون شخصیت ندارن. کاراکتر ندارن. روح ندارن!

برای اینکه پیجت رو احیا کنی، یا اگه می‌خوای یک پیج اینستاگرام راه بندازی، دست‌سازه‌هات رو بفروشی و در قبرستان فروشگاه‌های شکست‌خورده دفن نشی، چندتا توصیه برات دارم:

خودت رو نشون بده. من می‌خوام بدونم تو کی هستی و قصه‌ت چیه و چرا این‌ها رو می‌سازی. محصولاتی شبیه به این چیزی که تو می‌سازی همه جا ریخته. دستبندِی که بافتی، سرامیک‌هایی که می‌سازی، ظروف سفالیت، تی‌شرتی که چاپ کردی، مطمئنم که روح و قصه دارن ولی خب… نتونستی که برامون تعریف کنی و روحش رو بهمون نشون بدی. در نتیجه تفاوتی با بقیه‌ی دست‌سازه‌هایی که ساده از کنارشون رد می‌شم ندارن.

آدم‌ها عاشق قصه هستن و دوست دارن چیزی که می‌خرن داستانی پشتش باشه، روح داشته باشه، کاراکتر داشته باشه. لازم نیست داستانِ زندگیت رو در هشت پاراگراف برامون تعریف کنی. همین که بدونیم خالق این آثار چه جور آدمیه و غیر از این هنر چه علاقه‌مندی‌هایی داره و در ساخت این دست‌سازه‌ها از چه چیزهایی الهام گرفته و این چیزی که قراره بیاد خونه‌ی من چه سرگذشتی داشته کافیه.

مثلن توی کارگاه یک گربه داری؟ ازش پست بذار. یه دست لباس کار جدید کادو گرفتی؟ بپوش و جلوی آینه از خودت یه عکس بگیر. از اون دوست گرافیست که لوگوی فروشگاهت رو طراحی کرده یه عکس بگیر و چند خط در موردش بنویس. اگه پیج تو فقط پست محصولات و قیمت‌هاشون باشه، من حوصله‌م سر میره و زود می‌رم. چون فاز خاصی دریافت نمی‌کنم. باید فازِ خودت رو بپاشی روی پیج و پست‌هات.

کمال‌گرا نباش. خبری نی. اصلن به این فکر نکن که ممکنه کسی از قصه‌ها و پست‌های تو خوشش نیاد. برات مهم نباشه بقیه چی می‌گن. برد و باختی وجود نداره. تو داری از طریق هنر و صنعتی که بلدی با دنیا ارتباط برقرار می‌کنی و با جهان اطرافت حرف می‌زنی. پس اگه به چیزی که می‌گی اعتقاد داری، نترس و بلند حرفت رو بزن.

صبر و پشتکار داشته باش. شناخته شدن در اینستاگرام و دست‌به‌دست شدن نیاز به تداوم داره و این مسیر رو نمیشه یک شبه طی کرد. شاید لازم باشه هر روز پست بذاری و از خودت، کارهات، مصائب کارگاه‌تون و بقیه‌ی قصه‌های مربوط به این بُعد از زندگیت برای مخاطب‌هات بگی. یادت نره که آدم‌ها دوست دارن بخشی از تو و روح هنرمندت رو داشته باشن، نه فقط چندتا کاموا و خاک رس و دکمه و هرچی.

با ادبیات ساده و خودمونی بنویس. این روزها آدم‌ها حوصله‌ی خوندن متن‌های پرطمطراق و پرواژه رو ندارن. همون‌جوری که برای رفیقت حرف می‌زنی، همون‌جور هم برای ما بنویس و قصه‌ی خودت و زندگی هنریت رو تعریف کن. ساده بنویس. خودت باش. خودت قشنگی.

بعد از مدتی که پیجت رونق گرفت و فالوورهات زیاد شدن، می‌بینی که طیف وسیعی از آدم‌ها دارن تو و کارهات رو می‌بینن. و از اونجایی که علاوه بر کارهات، خودت رو در معرض دید قرار دادی نظرات متفاوتی می‌گیری و گاهی نشناخته قضاوت می‌شی. کنار اومدن با این نظرات آسون نیست، از الان گفته باشم. باید یاد بگیری که این نظرات همیشه هستن و باید یاد بگیری که برات مهم نباشه و بگذری. باید یاد بگیری برای آدم‌هایی خلق کنی که باهات ارزش‌های مشترک و فاز مشترک دارن. و یادت نره در صورتی این آدم‌ها تو رو پیدا می‌کنن که خودت رو نشون بدی و از خودِ خودت برامون بگی.

می‌دونم که تعریف کردنِ خودت سخت‌ترین قسمت ماجراست. ولی خب… پیج زدن و فروش اینترنتی از طریق اینستاگرام هیچ وقت آسون نبوده و به همین دلیله که باید به قبرستانِ بزرگ استارتاپ‌های شکست‌خورده سر بزنید و اونجاست که می‌بینید به ازای هر استارتاپ موفق، ده‌ها نمونه‌ی شکست‌خورده هم وجود داره.

وقت بذار و وبگردی کن و در مورد تکنیک‌های قصه‌گویی (storytelling) برای یک فروشگاه اینستاگرامی مطالعه کن. اداره کردن یک برند در اینستاگرام تکنیک‌های مختلفی داره که اینجا جا نمیشه همه‌ش رو بگم براتون و راستش خودم همه‌ش رو بلد نیستم. ولی بهش نیاز پیدا کنم می‌رم سراغش و گوگل رو شخم می‌زنم.

از پیج‌های خوب الهام بگیر و ازشون یاد بگیر. مثلن اینستاگرام سامانتا رو نگاه کن. از اون نجارهاست که همه‌ش داره قصه‌های کارگاهش رو تعریف می‌کنه و از طریق پست‌هاش با مخاطب‌هاش حرف می‌زنه. یا به استودیو آن سر بزن. نگین و شقایق پیج خیلی خوبی دارن و از طریق اینستاگرام مخاطب‌هاشون رو به کارگاهشون راه می‌دن.

هَم بِکش و ساختن ویدیو و تکنیک‌های عکاسی رو یاد بگیر. بیشتر کتاب بخون تا قصه‌های بهتری بگی. هر چندوقت یکبار ساخت یک چیزی رو به مخاطب‌هات یاد بده. ارزش‌آفرینی کن.

یه یارویی هم بود که معتقد بود آدمِ بی‌استعداد وجود نداره، آدم‌ها یا تنبل هستن یا نیستن!

خب دیگه، خسته شدم. این‌ها همه‌ی چیزی بود که به ذهنم می‌رسید. امیدوارم از مسیر لذت ببری. جیگرتو

پی نوشت:

یک موجی هم راه افتاده بود به اسم #حمایتکنیم که اینفلوئنسرها از فروشگاه‌های اینستاگرامیِ تازه‌کار (که وسع مالی ندارن هزینه‌ی تبلیغات بدن) حمایت می‌کردن و اون‌ها رو معرفی می‌کردن. خب… راستش من خودم چون خیلی کم خرید می‌کنم و چیز زیادی در زندگی لازم ندارم نمی‌تونم نشناخته پیجی رو معرفی کنم. ولی اگر قصه‌گوییِ خوب دیدم و یک پیج فروش محصولات دیدم که روح داره، حتمن معرفی می‌کنم.

نوشته برندسازی در اینستاگرام | چرا قصه‌گویی مهمه اولین بار در سیزدهم پدیدار شد.

راهنمای سفر ارزان به جام جهانی روسیه

 این نکته‌ها به درد کسانی می‌خوره که بدون تور و به صورت مستقل می‌خوان به جام جهانی سفر کنن. هدف از این مطلب اینه که از بودجه‌ای که دارید حداکثر استفاده‌ی ممکن رو داشته باشید و الکی پول مفت خرج نکنید.

 

ویزای روسیه رو چه کار کنیم؟

برای جام جهانی، کشور روسیه یک چیزی به اسم Fan ID یا «کارت هواداری» منتشر کرده که یه جورایی ویزای یک ماهه‌ی مخصوصِ جام جهانیه. می‌گن هرکی «فن‌آی‌دی» داشته باشه می‌تونه یه جاهایی از حمل‌ونقل رایگان استفاده کنه. این «فن آی‌دی» برای کسانی صادر میشه که بلیطِ حداقل یکی از بازی‌های جام جهانی رو داشته باشن. اگر بلیط نداشته باشید لابد باید ویزا بگیرید که نمی‌دونم شرایطش چجوریه. فقط شنیدم کاغذبازی روس‌ها زیاد و فرسایشیه. بهتره بلیط یکی از بازی‌ها رو بخرید و خودتون رو راحت کنید.

 

بلیط بازی‌های جام جهانی رو چجوری بخریم؟

سایت فیفا. که به صورت دوره‌ای بلیط‌ها رو می‌فروشه و بهتره دست بجنبونید. برای خرید بلیط باید مسترکارد داشته باشید. من خودم مسترکارد ندارم و با کارت شتابی از سایت فدراسیون فوتبال ایران خریدم. فدراسیون فوتبال چندماه پیش یه حرکت زد که می‌شد از سایت فدراسیون بلیط‌های بازی ایران رو خرید ولی الان دیگه خبری از اون ماجرا نیست و فقط از سایت فیفا میشه بلیط خرید.

 

بلیط هواپیما به روسیه؟

من بلیطِ رفت‌وبرگشت هواپیما (آدربایجان ایرلاینز) رو چندماه پیش خریدم یک میلیون و سیصد. رفت: ۲۲ خرداد و برگشت: ۲۷ تیر. نمی‌دونم الان قیمت چنده. اگر توی گوگل بزنید بلیط هواپیما به روسیه سایت‌های زیادی هستن که می‌تونید ازشون به صورت آنلاین بلیط بخرید.

 

آیا میشه از مرز زمینی رفت جام جهانی؟

محدثه چند وقت پیش آمار این سوال رو درآورده بود و رفته بود سفارت روسیه. از زبون خودش بشنوید ماجرا رو:

آره. میشه زمینی رفت. ولی باید FAN ID داشته باشید. و اینکه فکر نکنید زمینی رفتن کار آسونیه و ارزون در میاد. اگر از راه آذربایجان برید که باید ویزای آذربایجان بگیرید. پلیس مرزی هم خیلی گیره (مخصوصن در مورد اتباع کشور خوشنامی مثل ایران) و تقریبن از هر شهری که قطارتون رد میشه باید یک رزرو هتل ارائه بدین و خلاصه یه جوری میشه که می‌گید کاش هوایی رفته بودم و خودم رو راحت می‌کردم.

 

 

بلیط خریدید، فن‌آی‌دی گرفتید، و همه‌چیز آماده‌ی سفر به جام جهانی شده. حالا چگونه سفر ارزان به جام جهانی روسیه داشته باشیم؟

(این مطلب توسط الکساندر، یک کوله‌گرد اهل روسیه نوشته شده و توی سایت تریپ‌ادوایزر منتشر شده. من هم ترجمه‌ش کردم براتون. نکته‌های خوبی برای سفر ارزان به جام جهانی روسیه نوشته.)

 

شرایط آب‌وهوایی روسیه در روزهای جام جهانی

معمولن همه فکر می‌کنن که «اوه! اوه! روسیه باید خیلی سرد باشه.» ولی لازمه بدونید که روسیه خیلی بزرگه و یه جایی ممکنه خیلی گرم و یه جاهاییش خیلی سرد باشه. قسمت اروپایی روسیه و جنوب روسیه، یعنی شهرهایی که میزبان جام جهانی هستن در روزهای جام جهانی (اواخر خرداد تا اواخر تیر) روزهای گرمی رو سپری می‌کنن و در طول روز دمای هوا به ۲۵ درجه سانتیگراد و بالاتر می‌رسه. در نتیجه برای برنامه‌ریزی سفر این نکته رو مورد توجه قرار بدین.

 

اقامت در روسیه در روزهای جام جهانی

شاید تا حالا متوجه شدین که اقامت در روزهای جام جهانی گرون‌تر (بعضی وقت‌ها خیلی گرون‌تر) از فصل‌های دیگه‌ی ساله. حالا اسمش رو «دست‌های نامرئی بازار» یا طمع می‌ذاری، به هرحال تقاضای بیشتر یعنی قیمت‌ بالاتر.

شهر سارانسک (جایی که میزبان بازی ایران پرتغال هست) هم داستانی شده برای خودش. هیچ هتلی اتاق خالی نداره توی این شهر. فقط خونه‌های محلی‌ها برای اقامت مسافرها موجوده که چون سر گردنه‌س قیمت‌ها سر به فلک کشیده.

در هر صورت، در روزهای جام جهانی قیمت‌ها نسبت به یک ماه قبل و یا بعد از جام جهانی خیلی بیشتر خواهند بود. کاری نمیشه کرد. باید بپذیرید. ولی این به این معنا نیست که باید قیمت‌های نجومی بپردازید. اگر آدم انعطاف‌پذیر و خاکی‌ای هستید، پیشنهادهایی براتون دارم:

۱) قطارهای رایگان که توسط دولت برای مسافرها عرضه می‌شه می‌تونه شما رو از اقامت در هتل‌ها نجات بده. این قطارها نو و راحت هستن. می‌تونید نقدهای مسافرها رو در موردشون گوگل کنید. رفرنس‌های خوبی دارن. این قطارها در سال ۲۰۱۷ و در جام کنفدراسیون‌ها مورد استفاده قرار گرفته بود. چیزی که ممکنه اذیت بکنه پیدا کردن جایی برای دوش گرفتنه. اون روزها هم که هوا گرمه و نیاز به دوش گرفتن افزایش پیدا می‌کنه.

۲) سایت‌های پیدا کردن اقامتگاه رو شخم بزنید و دنبال آپارتمان بگردید. هرازگاهی آپارتمان‌های جدیدی اضافه می‌شه. می‌دونم عده‌ی زیادی از روسی‌ها دارن به این فکر می‌کنن که خونه‌هاشون رو در روزهای جام جهانی اجاره بدن ولی هنوز این کار رو نکردن (خودم یکیشون).

شرکت‌های خصوصی دارن سعی می‌کنن کمپ‌سایت‌هایی رو با قیمت مناسب ایجاد کنن. و یک خبر خوب اینه که وزیر شرایط اضطراری روسیه (چه وزارت جالبی!) چند وقت پیش اعلام کرد که مسافرهای جام جهانی می‌تونن در پارک‌ها چادر بزنن. حالا نمی‌دونم چقدر واقعیت داره این خبر و چه شرایطی داره.

۳) می‌تونید برای اقامت، شهرهای نزدیک به شهرهای میزبان رو انتخاب کنید. مثلن شهر پنزا ۱۵۰ کیلومتر با سارانسک فاصله داره. یعنی دوساعت‌ونیم با ماشین. یا مثلن اولیانوفسکی ۲۴۰ کیلومتر باهاش فاصله داره. یعنی سه‌ساعت‌ونیم رانندگی. معمولن تاکسی‌ها زیاد گرون نیستن. تازه‌شم، همین الان با اپلیکیشن YANDEX TAXI مبدا رو زدم سارانسک و مقصد رو زدم پنزا و هزینه‌ش شد (۳۵ دلار) که می‌تونید بین همسفرهاتون سرشکنش کنید. البته که در روزهای جام جهانی با افزایش تقاضا قیمت‌ّها هم می‌کشه بالا ولی باز هم بهتره از اینکه شبی ۳۰۰۰ دلار در سارانسک پیاده بشید.

۴) اگر بین بازی‌هاتون فاصله هست، برگردید به مسکو. مسکو یک کلان‌شهر ۱۵ میلیون نفریه و اونجا مساله‌ی اقامت خیلی چیز حادی نیست. در ضمن، می‌تونید برای اقامت به «ناحیه‌ی مسکو» (ناحیه‌ی اطراف مسکو) فکر کنید که نزدیک شهر مسکو هستش و برای اقامت گزینه‌ّهای مناسبی داره.

۵) می‌تونید به اجاره کردن یک ماشین هم فکر کنید و شب‌ها توی ماشین بخوابید. در مورد اجاره کردن ماشین در روسیه بیشتر براتون می‌گم. به خوندن ادامه بدین.

 

در مورد اقامت در مسکو:

۱) سعی کنید جایی اقامت داشته باشید که پیاده تا ایستگاه مترو راهی نباشه، حتی اگر آخرین ایستگاه باشه. متروی مسکو خیلی راحت و ارزونه. می‌تونید خیلی سریع خودتون رو به مرکز شهر یا دوتا استادیوم اصلی جام جهانی برسونید.

۲) اگر به هر دلیلی گزینه‌ی ۱ براتون مقدور نبود، جستجوی خودتون رو ببرید بیرون از MKAD (جاده‌ی کمربندی بزرگ دور مسکو). بیشتر این شهرها با قطار حومه به مسکو متصل هستن (صادقانه بگم این قطارها کیفیت بالایی ندارن ولی ارزون هستن (یک طرفه ۱.۵ دلار) و یک ساعته شما رو به مسکو می‌رسونن). در نتیجه دنبال جایی باشید که به ایستگاه‌های قطار حومه‌ نزدیک باشه و پیاده راه زیادی نباشه. از نقشه استفاده کنید.

 

سفر بین شهرهای روسیه

اگر FAN ID دارید، خیلی سریع برید توی این سایت و قطارهای رایگان مسافرت بین شهرها رو برای خودتون رزرو کنید. شماره‌ی فن‌آی‌دی، شماره‌ی بلیط و شماره پاسپورت لازمه برای ثبت نام.

 

بودجه‌ی روزانه. و اینکه چجوری می‌شه در جام جهانی هزینه‌ها رو کم کرد؟

سخته که در مورد بودجه حرف زد چون به خیلی چیزها بستگی داره و خیلی مساله‌ی شخصی‌اییه. در کل باید بگم که غداها و نوشیدنی‌ها در رستوران و کافه بیشتر از متوسط اروپا نیست، حتی شاید کمتر هم باشه. حمل‌ونقل عمومی و تاکسی هم خیلی از بقیه‌ی جاهای اروپا ارزون‌تره (متوسط اروپا به من چه ربطی داره آخه؟ خدا به داد ما ایرانی‌ها برسه با این وضعیت دلار. من که می‌خوام یک خر اجاره کنم و همه‌ش با اون این‌وراون‌ور برم! – مترجم).

اگر می‌خواید در مورد غذا کمتر خرج کنید به رستوران‌های زنجیره‌ای فکر کنید. مثلن مک‌دونالد روسیه خیلی از مک‌دونالدهای اروپا ارزون‌تره.

در مسکو (آخه خودم ساکن مسکو هستم) این کافه‌ها رو پیشنهاد می‌کنم:

GRABLI (کافه‌ی زنجیره‌ای)

MU-MU (کافه‌ی زنجیره‌ای)

BB BURGER (برگر زنجیره‌ای)

KRUZHK (بیف بار زنجیره‌ای. ارزون‌ترین آبجوهای بار رو داره.)

ELKI-PALKI

DODO PIZZA

برای خرید نوشیدنی و اسنک برید سوپرمارکت. قیمت متوسط آب معدنی نیم دلار، قیمت آبجوی روسی یک‌ونیم‌ تا سه‌ونیم‌ دلاره.

 

اپلیکیشن‌هایی که بهتره توی گوشی داشته باشید

اکیدن توصیه می‌کنم قبل از اینکه راهی روسیه بشید این اپلیکیشن‌ها رو روی گوشی یا تبلت دانلود کنید.

YANDEX MAP – نقشه‌ی شهرهای روسیه. بهتر از گوگل مپ.

YANDEX METRO – نقشه‌ی مترو مسکو و سنت‌پترسبورگ. حتی این آپشن رو داره که مسیر رو نشون بده و مدت زمان سفر رو تخمین بزنه.

YANDEX TRANSPORT – برای حمل‌ونقل زمینی در مسکو. با این اپلیکیشن می‌تونید همه‌ی اتوبوس‌ها، ترامواها و بقیه‌ی نقلیه‌جات عمومی، مسیرها و ایستگاه‌هاشون رو به صورت آنی و real-time ببینید و خودتون رو بهشون برسونید.

YANDEX NAVI – اگر برنامه‌تون اینه که توی روسیه رانندگی کنید. این بهترین مسیریاب در روسیه‌س که ترافیک هم محاسبه می‌کنه. مثل waze ولی نسخه‌ی روسیش.

YANDEX TAXI، UBER، GETT – تاکسی‌یاب‌های آنلاین. توصیه می‌کنم همه‌شون رو دانلود کنید.

 

اینترنت و سیم‌کارت در روزهای جام جهانی

به نظر می‌رسه که همه‌تون به اینترنت نیاز خواهید داشت. این روزها دیگه زندگی بدون اینترنت خیلی سخت شده. اینترنت موبایل در روسیه خیلی ارزون و خوبه. همه‌ی اپراتورهای روسیه اینترنت خوبی رو ارائه می‌دن و خدمات و قیمت‌هاشون مشابه همدیگه‌س. اپراتورهای معتبر روسیه این‌ها هستن:

MEGAFON

MTS

BEELINE

TELE2

YOTA

به نظر من MTS بهترین پوشش شبکه رو داره. در نتیجه MTS  رو پیشنهاد می‌دم.

اگر به صورت گروهی سفر می‌کنید، یه آپشن جذاب هم بهتون پیشنهاد می‌کنم: مودم همراه YOTA که می‌تونه به هشت دستگاه اینترنت بده و ۶ ساعت شارژ نگه داره. البته که فقط با اپراتور یوتا کار می‌کنه. قیمت این مودم حدود ۲۹۰۰ روبل (۴۷ دلار) و قیمت سیم‌کارت با اینترنت نامحدود (نامحدودِ واقعی) و با سرعت ۴G برای یک ماه ۱۴۰۰ روبل (۲۲ دلار) هستش.

وقتی از قطارهای رایگانِ بین شهری استفاده می‌کنید، تنها زمانی اینترنت دارید که به شهرهای بزرگ نزدیک می‌شید.

 

تاکسی‌های روسیه

وقتی به فرودگاه یا ایستگاه قطار می‌رسید راننده تاکسی‌ها بهتون حمله‌ور میشن. همه‌شون رو نادیده بگیرید چون احتمالش زیاده که سرتون کلاه بذارن. اپلیکیشن‌هایی که بالاتر بهتون معرفی کردم رو دانلود کنید و با اون‌ها تاکسی بگیرید. بهتون توصیه می‌کنم که قیمت‌های همه‌شون رو چک کنید و ارزون‌ترین رو امتحان کنید.

اگر تعدادتون زیاده، شاید بتونید با YANDEX یک ون شش نفره گیر بیارید که قیمتش به ازای هر نفر ارزون‌تر در میاد.

همه‌ی این اپلیکیشن‌ها هم زبان انگلیسی دارن.

 

حمل‌ونقل عمومی در مسکو

حمل‌ونقل عمومی در مسکو خیلی خوب و ارزونه (در مورد شهرهای دیگه اطلاعی ندارم). اگر یک کارت TROYKA بخرید می‌تونید برای هر نوع وسیله‌ی نقلیه‌ی عمومی در مسکو ازش استفاده کنید. یه جور کارت الکترونیکیه مثل کارت مترو و اتوبوس‌های تهران. قیمت کارت ۵۰ روبل و قیمت هر سفر ۳۵ روبل میشه و مهم نیست مسافت سفر چقدره. اگر در عرض یک‌ساعت‌ونیم از مترو سوار اتوبوس/تراموا/ترولی بشید یا برعکس، سفرتون ارزون‌تر در میاد. همراهانتون هم می‌تونن از این کارت استفاده کنن. یادتون نره قبل از سوار شدن کارت بکشید. اپلیکیشن‌های YANDEX METRO و YANDEX TRANSPORT می‌تونن در سفرهای شهری خیلی کمکتون کنن.

 

اجاره‌ی اتومبیل در روسیه

توی روسیه اجاره‌ی ماشین خیلی پرطرفدار نیست. ولی اگر خواستید ماشین اجاره کنید به نکته‌های زیر توجه کنید:

استفاده از ماشین در مسکو؟ فکرش هم نکنید. ترافیک خیلی زیاده، جای پارک وجود نداره، و پول زیادی بابت پارک در خیابان باید بپردازید. حمل‌ونقل عمومی خیلی ساده‌تر و ارزون‌تر درمیاد.

 

به نظر من فقط در شرایط زیر اجاره‌ی ماشین توصیه می‌شه:

۱) برای جابجایی بین شهرها ماشین اجاره کنید. که به نظرم باید خودتون رو برای فواصل طولانی بین شهرها و جاده‌های دوطرفه آماده کنید.

۲) اگر اقامت شما در شهرهای نزدیک به شهرهای میزبان جور شد، اینجوری هزینه‌هاتون کمتر میشه.

قیمت بنزین: هر لیتر ۴۰ روبل (۰.۷ دلار)

 

 

خب دیگه. این هم از چیزهایی که من و الکساندر بلد بودیم. امیدوارم یه جایی به دردتون بخوره. اگر شما هم نکته‌ای در ذهن دارید که ممکنه سفر یک نفر در جام جهانی روسیه رو بهتر کنه باهامون در میون بذارید.

 

خیلی هم جالب میشه اگر این مطلب رو برای هر کسی که می‌خواد بره جام جهانی بفرستید.

 

نوشته راهنمای سفر ارزان به جام جهانی روسیه اولین بار در سیزدهم پدیدار شد.

یک روش عملی برای اینکه خودتون یادگیری زبان انگلیسی رو شروع کنید (و بعد از چند روز ولش نکنید)

ببین من تا زبان انگلیسی شما رو خوب نکنم دست بردار نیستم. چون می‌دونم چقدر ضروری و مهمه برای اینکه دنیای بزرگتر و باحال‌تری رو زندگی کنید. چون می‌دونم آدم‌های خفنی هستید و دنیای تک‌زبانی جوابگوی ذهن کنجکاو شما نیست. اون هم در روزگاری که وب ‌فارسیْ فقیرِ محتوای درست‌وحسابیه.

می‌خوام سریع برم سر اصل مطلب و به جای جملات انگیزشیِ آنتونی رابینزی و توصیه‌هایی در مورد خودنظمی و اراده و فیلان و بیسار، یک روش عملی برای بهبود زبان بهتون پیشنهاد بدم. روشی که برای من خیلی جواب داد و کمکم کرد بدون اینکه حتی یک بار کلاس زبان برم انگلیسی یاد بگیرم. البته که این روش از جنسِ میانبُر نیست چون در یادگیری زبان هیچ میانبری وجود نداره و در این خطه، مسیر رسیدن به رضایت (یا همون افتادن روی غلطکِ یادگیریِ زبان) از رنج می‌گذره و باید رنج رو بغل کنید. ولی می‌خوام یک روش رو بهتون پیشنهاد بدم که از اون بغل لذت ببرید، ازش چیزهای زیادی یاد بگیرید و با مسیر حال کنید.

روشی که من به صورت خودآموز انگلیسی یاد گرفتم اینجوری بود:

من قبلن هم در مورد این موضوع براتون نوشتم. ولی اینجا می‌خوام خلاصه‌تر و شفاف‌تر در موردش براتون بگم.

خب من از بچگی دوست داشتم در مورد یک سری چیزها بیشتر بدونم: جدیدترین ماشین‌های دنیا (اون موقع شورلت کاماروی جدید در حد یک مدلِ مفهومی بود)، بدن زن، سکس، و زیرشاخه‌های مربوطه (رفرنس‌های خوبی که دارم رو مدیون این مطالعات هستم!)، مایکل جکسون (متن ترانه‌ها، زندگی‌نامه، گاسیپ‌ها) و غیره. هر چیزی که حس فضولیم رو قلقلک می‌داد بی‌جواب نمی‌موند و می‌رفتم در موردش سرچ می‌کردم و می‌خوندم. ولی من که بیشتر از صدتا لغت بلد نبودم و حافظه‌ی داغونی داشتم. پس چجوری مطلب انگلیسی می‌خوندم؟

جواب: به سختی.

آره واقعن. به سختی. با خوندن ۳ جمله‌ی اولِ متن به ۱۰ لغت جدید و ناآشنا می‌رسیدم. همیشه یک دیکشنری،‌ یک خودکار و چندتا فلش‌کارت سفید کنارم بود. هر لغتی که بلد نبودم رو روی فلش‌کارت و معنیش رو پشت فلش‌کارت می‌نوشتم. در طول روز هر وقت بیکار می‌شدم این فلش‌کارت‌ها رو از جیبم بیرون می‌آوردم و مرور می‌کردم.

بعد از مدتی هزاران فلش‌کارت داشتم. برای مدیریتِ مرور این همه لغت جدید از جعبه‌ی لایتنر یا همون جعبه‌ی جی‌۵ استفاده می‌کردم. کار باهاش خیلی راحته. ساختنش هم راحته. خودتون می‌تونید با یه کم مقوا یا چوب بسازیدش (روش استفاده هم نوشته). یا اینکه می‌تونید آماده‌ش رو بخرید.

حتی می‌تونید به جای جعبه‌ی لایتنر از یک دفترچه یادداشت همراه استفاده کنید و چند روز یکبار لغت‌های جدید رو مرور کنید. نیلوفر توی کانال آموزش زبانش روش «پنج لغت در روز» رو معرفی کرده که خیلی خوشم اومد. اون روش هم می‌تونه کمکتون کنه ریتم و روش خودتون رو پیدا کنید.

 

برای یادگیری زبان، اول ببین چه چیزی در دنیا دیوونه‌ت می‌کنه!

اول ببینید به چه چیزی خیلی علاقه و شور دارید و دوست دارید در موردش بیشتر بدونید. معماری بروتال؟ تئاتر آبزورد؟ گرون‌ترین عکس دنیا؟ (که خیلی هم عکس حوصله‌سربریه و آندری گورسکی گرفته) موسیقی سوفیسم؟ عادت‌های عجیب پیکاسو؟ یا چی؟ یک سرچ گوگل در موردش بزنید، مطلب مورد نظر رو پیدا کنید، یک دیکشنری، یک مداد، و چندتا فلش‌کارت (یا یک دفترچه) کنار دست‌تون داشته باشید و شروع کنید به مطالعه در مورد چیزی که دوستش دارید.

با روزی ۵ لغت شروع کنید، و قبل از اینکه خسته بشید دست از مطالعه بکشید. خودتون رو تشنه نگه دارید. فکر نکنم با روزی ۵ لغت اونقدر خسته بشید که به بقیه‌ی کارهای مهم و حیاتی (!) روزانه‌تون نرسید.

اگر سوالت اینه که پس گرامر چی؟

جوابم اینه که گرامر رو بیخیال. به مرور زمان که متن‌های زیادی رو می‌خونی، ساختار زبان انگلیسی خودبه‌خود می‌ره توی نهان‌خانه‌ی مغزت. یعنی دقیقن نمی‌دونی چرا اینجا باید بگی I have not و نگی I don’t ولی می‌دونی که باید بگی I have not. یک دانشِ نهانی در مورد صرف و نحو زبان انگلیسی در شما ایجاد میشه که یادگیری‌ِ بقیه‌ی حوزه‌های زبان انگلیسی (اسپیکینگ، لیسِنینگ و … اون یکی چی بود؟ آها، رایتینگ) رو خیلی روان می‌کنه. منظورم رو می‌فهمی؟ معلومه که می‌فهمی. پس برو بریم که محتواهای انگلیسی زیادی اون بیرون هست که باید شخم بزنید.

 

با این روش هم در قلمروهایی که دوست دارید کاوش می‌کنید و هم در طول مسیر، لغت‌های (بخوانید مفاهیم و فکرهای) جدیدی به مغزتون اضافه می‌شه که خودش خیلی باحاله.

 

 

مراقبت کنید.

راستی خوشحالم که بعد از مدتی برگشتم به وبلاگم. شما هم خوش برگشتید.

نوشته یک روش عملی برای اینکه خودتون یادگیری زبان انگلیسی رو شروع کنید (و بعد از چند روز ولش نکنید) اولین بار در سیزدهم پدیدار شد.